Wydawca treści Wydawca treści

Program Małej Retencji Górskiej

Nadleśnictwo Ustrzyki Dolne w programie Małej Retencji Górskiej realizuje 16 zadań inwestycyjnych, w których powstanie 28 obiektów o łącznej wartości netto 4,9 mln zł.

Projekt pn. „Przeciwdziałanie skutkom odpływu wód opadowych na terenach górskich. Zwiększenie retencji i utrzymanie potoków oraz związanej z nimi infrastruktury w dobrym stanie" realizowany w ramach III Priorytetu Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.

Na terenie nadleśnictwa Ustrzyki Dolne w programie Małej Retencji Górskiej realizowane są następujące zadania:
1. 20 zbiorników retencyjnych o łącznej pojemności 62 135 m3 wody. Na zbiornikach powstają nowe siedliska wodne, które stwarzają dogodne warunki dla ptaków wodnych i płazów. Następuje poprawa mikroklimatu, podnoszą się walory krajobrazowe, estetyczne i ekologiczne środowiska. Zbiorniki uzupełniają zasoby wód gruntowych w okresach letnich na terenach przyległych oraz są wodopojem dla zwierząt leśnych. Ograniczają spływ powierzchniowy, zmniejszając wezbrania potoków, co ma istotny wpływ na redukcje fali powodziowej na terenach niżej położonych,


2. 450mb ubezpieczeń brzegów potoków wykonanych poprzez odcinkowe opaski brzegowe z narzutu kamiennego i kaszyc z belek drewnianych, jak również nasadzenie porostu wierzbowego. Wykonane zabezpieczenia ułatwiają spływ wód, zabezpieczają koryta potoków przed gwałtowną erozją boczną, przez co zabezpieczą drogi leśne biegnące wzdłuż potoków przed obrywaniem,


3. 50szt płotków z belek drewnianych montowanych na nieużytkowanych szlakach zrywkowych, na których występuje głęboka erozja gleby. Zabudowa kaskadowa płotkami z belek drewnianych umożliwi w czasie ulewnego deszczu zatrzymywanie wleczonego rumowiska i stopniowe zamulanie kolein i wyrw,


4. 50 szt wodospustów z krawędziaków drewnianych montowanych na drogach zakładowych nadleśnictwa, których zadaniem jest ograniczenie i odprowadzenie nadmiernego spływu powierzchniowego wody opadowej na odcinkach o dużych spadkach terenowych poza pas jezdny drogi,


5. 718szt wodospustów z żerdzi i krawędziaków montowanych na szlakach zrywkowych, których zadaniem jest ograniczenie i odprowadzenie nadmiernego spływu powierzchniowego wody opadowej na odcinkach o dużych spadkach terenowych poza szlak zrywkowy,


6. 2000mb przebudowy szlaku zrywkowego według zasad i norm przewidzianych dla zrywki drewna w terenie górskim.

Adam Markowicz

Koordynator ds. małej retencji górskiej


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Ochrona lasu

Ochrona lasu

Ochrona lasu to gałąź gospodarki leśnej zajmująca się zwalczaniem szkodliwych owadów, zabezpieczaniem upraw leśnych przed zwierzyną, ochroną przeciwpożarową itp.

Ochrona lasu to szerokie pojęcie obejmujące pełen wachlarz elementów składowych ekosystemu leśnego. Ten skomplikowany system narażony jest na szereg czynników, które podzielono na abiotyczne (zagrożenia ze strony przyrody nieożywionej tj. wiatr, okiść, mróz, susze), biotyczne (zagrożenia powodowane przez zwierzęta, owady, grzyby) oraz czynniki antropogeniczne, których przyczyną jest bezpośrednio człowiek.

Stan zdrowotny drzewostanów nadleśnictwa jest zróżnicowany, ale ogólnie dobry. Także stan sanitarny oceniany jest jako dobry.

Zagrożenia abiotyczne
Powtarzające się chronicznie szkody od wiatru (złomy, wywroty) i śniegu (okiść) występują z reguły w formie rozproszonej, mają charakter pojedynczy, co najwyżej grupowy. Obniżona podatność starszych drzewostanów na szkody od wiatru i śniegu związana jest z występowaniem raków na strzałach (jodła), zgnilizn odziomkowych i wewnętrznych strzał i kłód wywołanych obecnością hub pniowych (buk, jodła).

Przymrozki najbardziej zagrażają produkcji szkółkarskiej i sztucznie zakładanym uprawom. Późne przymrozki bywają przyczyną uszkodzeń aparatu asymilacyjnego drzewostanów liściastych, szczególnie bukowych, rosnących w dolinach i obniżeniach terenowych. Silne mrozy powodują liczne pęknięcia i listwy mrozowe w drzewostanach liściastych, trwale obniżając wartość surowca drzewnego.

Dłuższe okresy suszy i związane z nimi obniżenie poziomu wód gruntowych mają lokalnie niekorzystny wpływ na fizjologiczne procesy gospodarki wodnej drzew, prowadząc do okresowego osłabienia drzewostanów, np. bukowych, olszowych.  

Zagrożenia biotyczne
Zasadniczym problemem ochronnym nadleśnictwa Ustrzyki Dolne są szkody wyrządzane w odnowieniach podokapowych (uprawy i młodniki) przez zwierzynę płową (jeleń, sarna). Z danych inwentaryzacyjnych wynika, że przeważają szkody gospodarczo znośne (do 20%), a istotne (powyżej 20%) stanowią około 5% odnowień podokapowych (zostały zakwalifikowane do podszytu). Największa koncentracja szkód uwidacznia się w leśnictwach: Serednica, Rabe, Zawadka, Stefkowa, Ustianowa, Bandrów. Szkody te występują głównie w uprawach podokapowych, gdzie następuje zgryzanie i wydeptywanie sadzonek, a w młodnikach oraz w drzewostanach jodłowych i świerkowych - spałowanie.

Grzyby korzeniowe (opieńkowa zgnilizna korzeni, korzeniowiec wieloletni), występują w rozproszeniu – głównie w drzewostanach na gruntach porolnych (sosna, świerk) oraz w drzewostanach bukowych i jodłowych starszych klas wieku i niektórych drzewostanach olszy szarej. Lokalne znaczenie ma występowanie hub pniowych (jodła, buk) oraz raka jodły, które wpływają istotnie na upodatnienie fragmentów drzewostanów na niekorzystne oddziaływanie czynników abiotycznych (złomy). Jawor lokalnie podatny jest na infekcje gruzełka cynobrowego. Nie ustąpiła choroba polegająca na zamieraniu jesionu.

Na terenie nadleśnictwa zagrożenie ze strony szkodników pierwotnych jest znikome. Zagrożenie od szkodników wtórnych sosny (cetyńce, smolik) jest niewielkie, jedynie przy większych szkodach od wiatru i śniegu lokalnie może wzrastać. Większe zagrożenie mogą stanowić szkodniki wtórne świerka (zespół kornika drukarza, rytownik pospolity) oraz szkodniki wtórne jesionu (jesionowiec pstry, jesionowiec rdzawy). Drzewostany na gruntach porolnych (10062,63 ha) stanowią 43,0% powierzchni leśnej zalesionej. Znaczny udział tych drzewostanów ma wpływ na obniżenie stanu zdrowotnego i sanitarnego lasu.