Asset Publisher Asset Publisher

Rezerwaty przyrody

W zasięgu terytorialnym nadleśnictwa Ustrzyki Dolne znajduje się 5 rezerwatów przyrody, które zajmują łącznie powierzchnię prawie 400 ha.

„Na Oratyku" – o pow. 233,12 ha, rezerwat częściowy, fitocenotycznych, położony na terenie leśnictwa Krościenko. Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych dobrze wykształconego zespołu buczyny karpackiej w strefie przejścia piętra pogórza w regiel dolny wraz z cennym drzewostanem i stanowiskami licznych gatunków roślin rzadkich i chronionych.


„Buczyna w Wańkowej" - o pow. 98,35 ha, rezerwat częściowy, fitocenotycznych, położony na terenie leśnictwa Wańkowa. Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych naturalnych zbiorowisk roślinnych (żyznej buczyny karpackiej Dentario glandulosae-Fagetum, grądu Tilio-Carpinetum i nadrzecznej olszyny górskiej Alnetum incanae) z szeregiem gatunków roślin rzadkich i chronionych oraz licznych osobliwości dendrologicznych.

                                                                                                                                                  
„Cisy w Serednicy" – o pow. 14,48 ha, rezerwat częściowy, florystyczny, położony na terenie leśnictwa Serednica. Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych bogatego (około 200 szt.) stanowiska cisa pospolitego Taxus baccata, rosnącego w starodrzewiu jodłowym z wieloma egzemplarzami drzew o charakterze pomnikowym.

                            
„Koziniec" - o pow. 28,66ha,rezerwat częściowy, fitocenotycznych, położony na terenie leśnictwa Orelec. Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych, przyrodniczych i krajobrazowych fragmentów zalesionego zbocza góry Koziniec z licznymi odsłonięciami skalnymi oraz stanowiskami rzadkich i chronionych gatunków roślin oraz zbiorowisk kserotermicznych.


„Bobry w Uhercach" – o pow. 27,12 ha, w tym na gruntach nadleśnictwa 11,24 ha, rezerwat częściowy, faunistycznych, położony na terenie leśnictwa Orelec. Celem ochrony jest zachowanie siedliska bobra europejskiego Castor fiber.


Projektowane rezerwaty przyrody:
„Przełom Strwiąża"
Rezerwat projektowany jest na terenie Nadleśnictwa Ustrzyki Dolne, obręb leśny Brzegi Dolne, leśnictwa: Brzegi oraz Łodyna. Łączna powierzchnia projektowanego rezerwatu ma wynosić 386,28 ha. Obiekt ten należy do rodzaju: rezerwatów krajobrazowych (K), typu: fitocenotycznych, podtypu: zbiorowisk leśnych.Celem projektowanej ochrony jest zachowanie krajobrazu przełomowego odcinka rzeki Strwiąż należącej do zlewni Morza Czarnego wraz z naturalnymi zbiorowiskami leśnymi (żyzna buczyna karpacka w formie reglowej i podgórskiej Dentario glandulosae-Fagetum, nadrzeczna olszyna górska Alnetum incanae) oraz starodrzewem bukowo-jodłowym z licznymi egzemplarzami drzew o charakterze pomnikowym.


„Moczary"
Położenie obiektu planowane jest w gminie Ustrzyki Dolne, administracyjno-leśnie: Nadleśnictwo Ustrzyki Dolne, obręb leśny Brzegi Dolne, leśnictwo Bandrów. Powierzchnia leśna wstępnej propozycji rezerwatu wynosi 11,81 ha. Projektowany obiekt należy do rodzaju: rezerwatów torfowiskowych (T), typu fitocenotycznych, podtypu zbiorowisk leśnych. Obszar proponowany do ochrony rezerwatowej obejmuje źródliskową strefę wododziałową dopływów Królówki oraz Głuchego potoku. Na areale 0,98 ha występuje rzadkie w Bieszczadach siedlisko boru mieszanego bagiennego, na którym opisano zbiorowisko sosnowego boru bagiennego Vaccinio uliginosi-Pinetum sylvestris. Z gatunków charakterystycznych licznie występują tam: wełnianka pochwowata Eriophorum vaginatum oraz żurawina błotna Oxycoccus palustris, niekiedy spotyka się modrzewnicę zwyczajną Andromeda polifolia i bagno zwyczajne Ledum palustre. Torfowisko okala kompleks silnie uwilgotnionych łąk oraz leśnych siedlisk górskich (las górski wilgotny, ols jesionowy górski), wśród których występuje zespół bagiennej olszyny górskiej Caltho-Alnetum. Celem projektowanej ochrony jest zachowanie siedliska boru mieszanego bagiennego wraz ze złożonym ekosystemem, w którym występuje.


Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

Ochrona lasu

Ochrona lasu

Ochrona lasu to gałąź gospodarki leśnej zajmująca się zwalczaniem szkodliwych owadów, zabezpieczaniem upraw leśnych przed zwierzyną, ochroną przeciwpożarową itp.

Ochrona lasu to szerokie pojęcie obejmujące pełen wachlarz elementów składowych ekosystemu leśnego. Ten skomplikowany system narażony jest na szereg czynników, które podzielono na abiotyczne (zagrożenia ze strony przyrody nieożywionej tj. wiatr, okiść, mróz, susze), biotyczne (zagrożenia powodowane przez zwierzęta, owady, grzyby) oraz czynniki antropogeniczne, których przyczyną jest bezpośrednio człowiek.

Stan zdrowotny drzewostanów nadleśnictwa jest zróżnicowany, ale ogólnie dobry. Także stan sanitarny oceniany jest jako dobry.

Zagrożenia abiotyczne
Powtarzające się chronicznie szkody od wiatru (złomy, wywroty) i śniegu (okiść) występują z reguły w formie rozproszonej, mają charakter pojedynczy, co najwyżej grupowy. Obniżona podatność starszych drzewostanów na szkody od wiatru i śniegu związana jest z występowaniem raków na strzałach (jodła), zgnilizn odziomkowych i wewnętrznych strzał i kłód wywołanych obecnością hub pniowych (buk, jodła).

Przymrozki najbardziej zagrażają produkcji szkółkarskiej i sztucznie zakładanym uprawom. Późne przymrozki bywają przyczyną uszkodzeń aparatu asymilacyjnego drzewostanów liściastych, szczególnie bukowych, rosnących w dolinach i obniżeniach terenowych. Silne mrozy powodują liczne pęknięcia i listwy mrozowe w drzewostanach liściastych, trwale obniżając wartość surowca drzewnego.

Dłuższe okresy suszy i związane z nimi obniżenie poziomu wód gruntowych mają lokalnie niekorzystny wpływ na fizjologiczne procesy gospodarki wodnej drzew, prowadząc do okresowego osłabienia drzewostanów, np. bukowych, olszowych.  

Zagrożenia biotyczne
Zasadniczym problemem ochronnym nadleśnictwa Ustrzyki Dolne są szkody wyrządzane w odnowieniach podokapowych (uprawy i młodniki) przez zwierzynę płową (jeleń, sarna). Z danych inwentaryzacyjnych wynika, że przeważają szkody gospodarczo znośne (do 20%), a istotne (powyżej 20%) stanowią około 5% odnowień podokapowych (zostały zakwalifikowane do podszytu). Największa koncentracja szkód uwidacznia się w leśnictwach: Serednica, Rabe, Zawadka, Stefkowa, Ustianowa, Bandrów. Szkody te występują głównie w uprawach podokapowych, gdzie następuje zgryzanie i wydeptywanie sadzonek, a w młodnikach oraz w drzewostanach jodłowych i świerkowych - spałowanie.

Grzyby korzeniowe (opieńkowa zgnilizna korzeni, korzeniowiec wieloletni), występują w rozproszeniu – głównie w drzewostanach na gruntach porolnych (sosna, świerk) oraz w drzewostanach bukowych i jodłowych starszych klas wieku i niektórych drzewostanach olszy szarej. Lokalne znaczenie ma występowanie hub pniowych (jodła, buk) oraz raka jodły, które wpływają istotnie na upodatnienie fragmentów drzewostanów na niekorzystne oddziaływanie czynników abiotycznych (złomy). Jawor lokalnie podatny jest na infekcje gruzełka cynobrowego. Nie ustąpiła choroba polegająca na zamieraniu jesionu.

Na terenie nadleśnictwa zagrożenie ze strony szkodników pierwotnych jest znikome. Zagrożenie od szkodników wtórnych sosny (cetyńce, smolik) jest niewielkie, jedynie przy większych szkodach od wiatru i śniegu lokalnie może wzrastać. Większe zagrożenie mogą stanowić szkodniki wtórne świerka (zespół kornika drukarza, rytownik pospolity) oraz szkodniki wtórne jesionu (jesionowiec pstry, jesionowiec rdzawy). Drzewostany na gruntach porolnych (10062,63 ha) stanowią 43,0% powierzchni leśnej zalesionej. Znaczny udział tych drzewostanów ma wpływ na obniżenie stanu zdrowotnego i sanitarnego lasu.